اگر نبودیم

ای وای! اگر چونان فرشتگان لذت رنج را از ما دریغ میداشتی وتوبای بهشت نقشِ تیرِ شکسته وُ دلِ خون چکان را از ما بر سینه به یادگار نمیداشت ! اِی وای! اگر راهِ بهشت از دلِ جهنم نمیگذشت و این کورهراهِ آتشین از بهشت، ما را به هر جهنمی که میخواستیم نمیرساند ! ای وای! اگر در هر کلام کلمهیی گلویمان را نمیخراشید و بازی گاهِ کودک خاطرمان میدانِ مینِ خاطرهها نبو ! اِی وای! اگر تیغ نبود و تاج خار گیسوهامان را با خون آذین نمیبست! اِی وای! اگر چون مُردهها مُرده بودیم و همچون آنانی که نیامدندُ نمی آیندُ نخواهند آمد... از نعمتِ هزار مرگ محروم میشدیم ! اِی وای! اگر نبودیم !