سکونت 7/8 میلیون خانوار ایرانی در مسکن ناامن

دفتر مطالعات انجمن علمی اقتصاد شهری ایران طی گزارشی به بررسی مولفههای ششگانه در افزایش تقاضای مسکن در کشور پرداخت و اعلام کرد که 4/2 میلیون خانوار در مناطق شهری و حدود 4/5 میلیون خانوار روستایی در واحدهای مسکونی نامطلوب و غیرایمن زندگی میکنند. سیدمحسن طباطبایی مزدآبادی، دبیر انجمن علمی اقتصاد شهری ایران در تشریح نتایج این گزارش گفت: مهمترین بحث در بازار مسکن کشور، طرف تقاضا و میزان واحدهای مسکونی مورد نیاز است و برای اینکه بتوان دید مناسبی از تقاضای مسکن در کشور داشت لازم است به منشاهای تقاضای عمده در بازار مسکن ایران اشاره کرد و به تحلیل تقاضای برآورد شده در هر یک از این منابع پرداخت. مطابق آمار سال 1392، 58/26 درصد از خانوارهای شهری و 43/5 درصد از خانوارهای روستایی در واحدهای مسکونی با اسکلت فلزی و همچنین 15/14 درصد از خانوارهای شهری و 54/7 درصد از خانوارهای روستایی در واحدهای مسکونی با اسکلت بتن آرمه زندگی میکنند. سهم خانوارهایی که در سایر ساختمانها زندگی میکنند (ساختمانهایی با اسکلت آجر، آهن و سنگ، آجر/سنگ و چوب، بلوک سیمانی، تمام آجر، سنگ و آجر، تمام چوب، خشت و چوب، خشت و گل و...) که عموما این ساختمانها بهلحاظ مقاومت از استانداردهای کافی برخوردار نیستند، 27/59 درصد در مناطق شهری و 03/87 درصد در مناطق روستایی میباشد. وی گفت: طبق آمارهای مرکز آمار کشور در سرشماری نفوس و مسکن سال 1390، حدود 2/1 میلیون واحد مسکونی بدون حداقلهای رفاهی در کشور وجود دارد که از این میزان بیش از 280 هزار مربوط به مسکن شهری و بیش از 918 هزار مربوط به مسکن روستایی است که لازم است این تعداد واحد مسکونی نیز جزو تقاضای پنهان بخش مسکن در کشور مدنظر قرار گیرد.