یوزپلنگانی که با من دویدهاند

آخرین روزهای اسفند است از سرشاخ این برهنه چنار مرغکی با ترنّمی بیدار میزند نغمه، نیست معلومم آخرین شکوه از زمستان است یا نخستین ترانههای بهار؟